Op de Faeröer bestaat geen slecht weer, alleen weer dat van gedachten verandert. Je vertrekt in de zon, na twintig minuten hang je in de mist en tegen de tijd dat je de fotostop bereikt, striemt er horizontale regen over het pad. Een uur later is alles weer droog en doet het licht alsof er niets gebeurd is. Wie de achttien eilanden te voet wil ontdekken, en eerlijk gezegd is er geen betere manier, moet zich daarop kleden. Van onder naar boven, te beginnen bij de schoenen.
Een land dat zijn paden serieus neemt
Hoe serieus de Faeröerders hun wandelpaden nemen, bewijzen ze al jaren op een manier die nergens anders vertoond wordt. Sinds 2019 sluit het land onder de noemer Closed for Maintenance elk jaar een weekend lang de bekendste plekken voor toeristen. Alleen vrijwilligers zijn dan welkom, honderden uit tientallen landen, die samen met de lokale bevolking paden herstellen, trappen bouwen en bewegwijzering plaatsen. Volgens Visit Faroe Islands hebben die vrijwilligers sinds de start tientallen projecten op tien verschillende eilanden afgerond.
Dat vertelt je twee dingen. Ten eerste dat wandelen hier geen bijzaak is maar de kern van het bezoek. Ten tweede dat zelfs onderhouden paden op de Faeröer werk vragen, want de natuur heeft er de gewoonte alles wat mensen aanleggen binnen een paar seizoenen terug te eisen.
Wat het terrein van je vraagt
De ondergrond op de eilanden is een wisselbad. Drassig veengras waar je wegzakt tot je enkel. Basaltblokken, glad van de zeemist. Steile grashellingen zonder duidelijk pad, waar schapen de enige wegmarkering vormen. En dat allemaal binnen dezelfde wandeling van twee uur. Waterdicht schoeisel met een stroeve zool is op de bekende routes, zoals die naar de vuurtoren van Kallur op Kalsoy of het meer van Sørvágsvatn, geen luxe maar de toegangsprijs.
Toch maken veel bezoekers een andere fout dan te lichte bergschoenen. Ze vergeten de rest van de reis. Want tussen de wandelingen door slenter je door Tórshavn, een van de kleinste hoofdsteden ter wereld, sta je uren in havens en musea, en zit je lang in auto’s en op veerboten. Op de Faeröer is een goede schoen geen uitrusting maar een verzekering, en die verzekering wil je ook op de dagen zonder bergpad.
De vergeten helft van je koffer
Voor die andere helft van de reis loont het om te kiezen voor schoenen waar echt over nagedacht is. Het Oostenrijkse Hartjes bijvoorbeeld, ontstaan in 1953 vanuit een orthopedische werkplaats, bouwt zijn modellen nog altijd rond een anatomisch voetbed van leer en kurk. Precies wat vermoeide voeten na een dag klauteren nodig hebben. Wie de schoenen van Hartjes eenmaal een reisdag lang gedragen heeft, begrijpt waarom kenners er zo aan hechten. Het is het verschil tussen voeten die ’s avonds klaar zijn voor een havenwandeling en voeten die alleen nog de hotelkamer willen zien.
Pak dus twee paar in. Het stevige paar voor de paden, het comfortabele paar voor alles eromheen. Laat vooral geen ruimte verloren gaan aan een derde paar voor de sier, want de Faeröer hebben geen dresscode en het schaap dat je passeert oordeelt niet.
Kom voorbereid, vertrek veranderd
De eilanden belonen wie moeite doet. De mooiste plekken liggen aan het einde van een pad, niet aan een parkeerplaats, en het weer zorgt ervoor dat geen twee wandelingen ooit hetzelfde zijn. Wie goed geschoeid aankomt, heeft aan het eind van de week het gevoel dat de reis te kort was. Dat is geen verkooppraatje maar een waarschuwing, want de Faeröer hebben de vervelende eigenschap dat je er terug wilt voordat je koffer is uitgepakt.